همنشینان ارزشمند زندگی ات چه کسانی هستند؟

شنیدن این سخن که “افکار انسان سرنوشت او را می سازند” حرف تازه ای نیست و کم و بیش همه ی ما به خوبی از این موضوع آگاهیم.

اما موضوع دیگری هم هست که به شدت روی سرنوشت ما اثر می گذارد و مسیر زندگی ما را می سازد؛ موضوعی که شاید کمتر به آن دقت کرده ایم و گاهی از اهمیت آن غافل مانده ایم. و آن چیزی نیست جز «همنشیان ما».

همنشینانی که در قالب دوست، آشنای نزدیک، یا یک معلم و مربی در زندگی ما حضور دارند.

به طور کلی پنج نفری که در دایره اصلی زندگی ما هستند و از همه به ما نزدیک ترند(در مورد تعداشان مطمئن نیستم، می توانند کمتر یا بیشتر از 5 نفر باشند) در سرنوشت ما تاثیر بسزایی دارند.

در شرایط خاص، وقتی که اتفاقی رخ می دهد، می خواهیم ببینیم آن ها چه می کنند؟

چگونه با بحران های زندگی خود یا بحران هایی که در جامعه پیش می آید برخورد می کنند؟

آیا سرانجام از پا می افتند؟

آیا آن ها هم همرنگِ جماعتِ نگران و هراسان، به این در و آن در می زنند؟

وسرانجام آگاهانه یا حتی ناآگاهانه  از آن ها پیروی می کنیم. مسیری را می رویم که آن ها می روند، در امواجی قرار می گیریم که همنشینانمان قرار دارند.

قطعاً شما هم مثل من از بحران هایی که این روزها کشورمان با آن دست و پنجه نرم می کند بی خبر نیستید. هر چند سال هاست که اخبار را دنبال نمی کنم، اما خبرهایی هستند که به هر شکلی خود را به ما می رسانند، و چه بخواهیم و چه نخواهیم از آن ها مطلع می شویم.

آن هم خبرهایی از این دست!

این که کشور و سرزمینمان را در مرز بحران های بزرگی می بینیم که روز به روز بزرگ تر و سخت تر می شود.

و اکثر مردم در این شرایط، بیش از پیش اخبار را دنبال می کنند، بیشتر از قبل روزنامه می خوانند. می خواهند بدانند که اوضاع چگونه پیش می رود؟ قرار است سیاستمداران چه کنند؟ آیا سرانجام دستی از غیب می رسد و معجزه ای رخ می دهد که از این بحران ها خارج شوند و به زندگی عادی برگردند؟

اما من در این شرایط به دنبال این هستم که ببینم “آن ها” چه می کنند!

همنشین هایم را می گویم.

افرادی که در دایره ی اول زندگی ام حضور دارند و بر خورد آن ها با اوضاع این روزها، برای من بسیار مهم است.

و زمانی که به آن ها نگاه می کنم به جای این که بترسم، بلرزم و با امواج منفی این روزها همراه شوم، دلم گرم می شود و قدم هایم محکم.

قلبم آن چنان قوت و قدرتی می گیرد که شک ندارم می توانم از هر طوفانی گذر کنم.

آن هم توسط کسانی که در این آشفته بازار سعی می کنند به هر شکل ممکن شعله امید و ایمان را در قلب ما روشن نگه دارند.

روزها بود چشم انتظار قلم فرسایی های فراز قورچیان (یکی از تاثیر گذارترین استادان زندگی ام) بودم.

و سرانجام چه زیبا گفت و نوشت که: حتی اگر ارزش ریال ما کمتر می شود، هیچ چیزی نمی تواند ارزش تو را پایین بیاورد! عزت نفست، امیدت، تلاش برای رسیدن به اهدافت، معنای زندگی ات به هیچ وجه با کم شدن ارزش پول کم نمی شود.

ما چیزهایی در زندگی داریم که نه با پول می شود آن ها را خرید و نه با پول می شود آن ها را از دست داد!

و اگر من تا کنون در حال تجربه یک زندگی معنا دار بودم، در این شرایط هم توام با امید و ایمان ادامه خواهم داد.

و در نهایت گفته بود مطمئن باشید از این بحران ها هم عبور می کنیم، اما خردمند کسی ست که درس نهفته در بحران ها را فرا بگیرد.

یا دوست بسیار ارزشمندم شاهین کلانتری که همیشه معتقد است در این شرایط نباید از تلاش دست بکشیم. باید به خودمان و توانمان متکی باشیم.

اگر کسانی در حال خراب کردن هستند، ما  به فکر یادگیریِ این باشیم که چگونه ویرانی ها را بسازیم و آباد کنیم.

و این برای من بسیار جالب و دلگرم کننده بود که در اوضاعی که ظاهراٌ همه چیز رو به ویرانی پیش می رود، و همه از خرابی اوضاع ناله می کنند، او درس ساختن می دهد.

«گاهی ویرانی اجتناب ناپذیر است و ما نمی توانیم جلوی آن را بگیریم، اما ساختن را که می توانیم بیاموزیم! نمی توانیم؟»

شاید خیلی ها این سخنان را به شعار تعبیر کنند و بگویند ای بابا دلت خوش است! کدام درست شدن؟ کدام ساختن؟

اما من با تمام وجودم به سخن آن ها ایمان دارم.

چون همیشه دیده ام….

دیده ام که هیچ طوفان و بحرانی در زندگی ما ماندگار نیست، اما این که چگونه از آن بحران خارج می شویم بسیار تا بسیار مهم است.

و به سلامت بیرون آمدنمان ، بستگیِ زیادی به: افکارمان، احساساتمان، دوستان و یارانمان و همچنین به کتاب هایی که می خوانیم دارد.

آری.

بحران این روزهای کشورمان هم می گذرد.

اصلا هر بحرانی که در زندگی داریم می گذرد.

چون در این هستی همه چیز در حرکت است.

اما چگونه گذشتن از آن  بسیار مهم است، این که پس از طوفان تبدیل به چه انسانی می شویم.

این که چقدر درسِ ساختن را می آموزیم، حتی اگر ویرانی ها بیش از حد تصورمان باشند.

آری…. ما می آموزیم و می سازیم، چون ما آیندگان این سرزمینیم.

——————————————————————————————————————————————–

راستی، همنشینان تو در این شرایط چه می گویند؟

حواست هست که این روزها چه امواجی را دنبال می کنی؟

1 دیدگاه

  1. سلام لیلای عزیز
    چه زیبا گفتید که نگاه کن به افراد تاثیر گذار زندگیت و ببین موقع بحران چه می کنند.
    من هم استادی دارم که نقش مهمی در زندگیم ام ایفا می کند در مواقع بحران شاید زخمی بشه از دیگران برنجه و چند روزی ناراحت و گریان باشه اما انقدر عشق و مهربانی در وجودش موج می زنه که می بخشه و باز سرپا می شه و به مسیر خود ادامه می ده اما تنها عیبش این است که اگر در این مواقع به او نزدیک شدی تو راهم بی نصیب نمی گذارد و دلسرد و ناراحت برای مدتی از او دور می شی .
    ای کاش یاد می گرفتیم وقتی تکیه گاه کسی شدیم وقتی به ما نیاز دارند موقع بی پناهی و سر گردانی شون به خاطر زخمی شدن خودمون به آنها کم توجهی نکنیم که حس مزاحم بودن بهشون دست بده.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *